campaign-Ghorban-to-Ghadir

DNS یا دی ان اس چیست؟



visibility  
mode_comment   ۲

در گذشته دسترسی به اطلاعات یک سیستم در شبکه، تنها از طریق IP ها امکان پذیر بود. در یک شبکه ارتباط میان کلاینت ها و سرور ها توسط IP ها برقرار می شود. البته به خاطر سپردن IP های مربوط به هر سایت یا سیستم در شبکه کار آسانی نیست. در عوض، به خاطر سپردن یک نام برای هر IP ساده تر است. بنابراین برای IP مربوط به هر سایت یا سیستم یک نام اختصاصی در نظر گرفتند. به این منظور پروتکلی به نام DNS یا Domain Name System توسعه داده شد. این پروتکل با هدف ترجمه نام سیستم های میزبان یا دامنه آن ها به IP ها استفاده می شود. در ادامه این مطلب با این پروتکل بیشتر آشنا خواهیم شد.

DNS چیست؟

DNS چیست

DNS یکی از پرکاربردترین پروتکل های مورد استفاده در شبکه اینترنت است که در سال 1984 معرفی شد. همانطور که اشاره شد، به منظور ساده کردن فرآیند دسترسی به اطلاعات هر سایت، برای هر یک از آن ها یک نام دامنه (Domain Name) در نظر گرفته شد. هر وب سایت در اینترنت دامنه منحصر به فرد خود را دارد و از طریق آن شناخته می شود. برای مثال وب سایت سون لرن را در نظر بگیرید که دسترسی به اطلاعات آن تحت دامنه 7learn.com برای کاربران امکان پذیر است.

البته در یک شبکه ارتباط میان کلاینت ها و سرور ها از طریق IP برقرار می شود. بنابراین از DNS ها برای تبدیل نام دامنه ها به IP استفاده شد. DNS پایگاه داده توزیع شده ای است که نام دامنه ها و IP های سایت ها در آن ذخیره می شوند. نحوه عملکرد DNS مانند یک دفترچه تلفن است. در دفترچه های تلفن نام هر شخص و شماره تلفن مربوط به آن ذکر شده است. در DNS ها نام دامنه ها حکم نام اشخاص در دفترچه تلفن دارند و شماره های تلفن به منزله IP های سایت ها هستند. اگر از این پروتکل در اینترنت برای ترجمه دامنه ها استفاده نمی شد، باید برای هر بار دسترسی به سایت های مختلف IP آن ها وارد می شد.

DNS چگونه کار می کند؟

DNS چیست

 شاید این سوال در ذهن شما شکل گیرد که DNS دامنه ها را چگونه ساماندهی و شناسایی می کند؟ ساختار این پروتکل به صورتی طراحی شده است که ضرورتی به آگاهی از تمامی دامنه های ثبت شده نداشته باشد. به عبارتی ساده تر، این پروتکل دامنه را الزاما حفظ نمی کند بلکه آن ها را پردازش و در نهایت شناسایی می کند. به این منظور دامنه های وب سایت ها از یک ساختار سلسله مراتبی پیروی می کنند. در این پروتکل به صورت مرحله به مرحله از راست به چپ دامنه سایت ها بررسی و در نهایت شناسایی می شوند. ساختار هر دامنه شامل 5 بخش اصلی است که عبارتند از :

  • Root Domain
  • Top Level Domain
  • Second Level Domain
  • Subdomain
  • Host Name

Top Level Domain یا دامنه های سطح بالا به 7 دسته عمومی و بیش از 100 منطقه کشوری تقسیم‌ بندی شده‌ اند. البته تاکنون دامنه های بسیار زیادی در اینترنت تعریف شده‌ اند. این دامنه ها در انتهای هر آدرس استفاده می شوند و نشان دهنده نوع و ماهیت سایت استفاده کننده هستند. DNS ها بر اساس این دامنه ها منطقه جستجو را برای یافتن IP معادل با آن ها شناسایی می کنند. دامنه های عمومی که سه حرفی هستند، عبارتند از:

  • com. سایت هایی که از این دامنه استفاده می کنند به عنوان موسسات اقتصادی و تجاری شناسایی می شوند.
  • edu. صاحبان این دامنه موسسات علمی یا دانشگاهی در نظر گرفته می شوند.
  • gov. این مجموعه از دامنه ها برای آژانس‌ های دولتی آمریکا اختصاص داده شده‌ است.
  • int. صاحب این دامنه یکی از سازمان‌ های بین‌ المللی (مثل یونسکو، فائو، ...) است.
  • mil. این دامنه برای سازمان‌ های نظامی دنیا استفاده می شود.
  • net. سایت های که از این دامنه استفاده می کنند، یکی از ارائه دهندگان خدمات شبکه به‌ شمار می‌ روند.
  • org. صاحب این دامنه جزو یکی از سازمان‌ های غیرانتفاعی محسوب می‌ شود.
more  بیشتر بخوانید : پروتکل HTTP چیست؟

DNS چیست کاربرد DNSهر دامنه می‌ تواند به زیر شاخه های کوچکتری تقسیم شود، که به آن دامنه سطح دوم نیز گفته می‌ شود. به عنوان مثال، دامنه های مربوط به کشور ایران، با مخفف ir. از سایر دامنه های دیگر متمایز می شوند. برخی از دامنه های عمومی در کشور ایران به صورت زیر تقسیم می شوند:

  • ac.ir. : این دامنه برای دانشگاه‌ ها یا موسسه‌ های آموزشی به کار گرفته می شود.
  • co.ir. : فقط برای شرکت‌ های سهامی خاص، سهامی عام، مسئولیت محدود و تضامنی از این دامنه استفاده می شود.
  • gov.ir. : این دامنه مربوط موسسه‌ ها یا سازمان‌ های دولتی است.

تصور کنید آدرس سایت دانشگاه تهران را (http://eng.ut.ac.ir) در مرورگر خود وارد کنید. پروتکل DNS، این آدرس را از سمت راست به چپ و به ترتیب مورد بررسی قرار می دهد و اطلاعات زیر را برای به دست آوردن IP به دست می آورد. همانطور که اشاره شد آدرس سایت ها در اینترنت به صورت متمرکز ذخیره نمی‌ شوند و روی کل شبکه اینترنت توزیع هستند. بنابراین برای ترجمه یک دامنه به IP ممکن است چندین Query ارسال گردد تا آن IP پیدا شود. البته امکان دارد این فرآیند موفقیت‌ آمیز نباشد و یا حتی ممکن است یک دامنه اشتباه باشد و هیچ IP برای آن به دست نیاید.

  • کشور : ایران
  • هویت : دانشگاه
  • نام دانشگاه : ut مخففی برای نام دانشگاه تهران
  • نام دانشکده : eng مخففی برای بخش فنی مهندسی
  • IP ترجمه شده دامنه سایت : 80.66.177.54
more  بیشتر بخوانید : پروتکل https چیست؟

7Learn Experts
comment دیدگاه کاربران
محمد نقلانی replyپاسخ

ببخشید در خصوص این قسمت ” بنابراین برای ترجمه یک دامنه به IP ممکن است چندین Query ارسال گردد تا آن IP پیدا شود.” یه سوالی برام پیش آمد این اطلاعات توسط مروگر به چند جا ارسال میشه یا مرورگر دامنه رو به مثلا یک سرور ارسال میکنه وبعد اون سرور شروع به ترجمه و پیدا کردن IP میکنه .

مهدی علامه

سلام محمد عزیز
این فرآیند جزییات زیادی دارد. اما به صورت کلی DNS سرورهای زیادی وجود دارد و معمولا درخواست ها به نزدیک ترین سرورها ارسال می شوند. ولی اینکه این درخواست به صورت همزمان به چند سرور ارسال می شود یا خیز، اطلاعی ندارم.
اما فکر می کنم به این صورت باشد که به نزدیک ترین DNS SERVER درخواست ارسال می شود و در صورت دریافت نکردن پاسخ مناسب، درخواست را به سرورهای دیگر می فرستد.

add_circle ارسال دیدگاه

خوشحال میشیم دیدگاه و یا تجربیات خودتون رو با ما در میون بذارید :